🔍 Gdzie przebiega granica odpowiedzialności banku w ramach umowy o prowadzenie rachunku?
9 kwietnia 2026 r. Sąd Najwyższy uwzględnił naszą skargę kasacyjną w sprawie dotyczącej zakresu odpowiedzialności banku wynikającej z umowy rachunku bankowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania (sygn. akt II CSKP 1144/23).
W skardze wskazywaliśmy, że szczególna staranność, o której mowa w art. 50 ust. 2 Prawa Bankowego, nie może być interpretowana jako źródło odpowiedzialności gwarancyjnej czy wręcz absolutnej po stronie banku. Sąd Najwyższy dostrzegł ten problem i wyraźnie referował do winy jako podstawy odpowiedzialności.
💡 Znaczenie dla sektora bankowego:
Obowiązki banków mają jasno wyznaczone granice — wynikają z umowy z klientem oraz z przepisów prawa. Nie mogą prowadzić do przypisywania bankom odpowiedzialności za:
- skutki nieprzewidywalnych i zaawansowanych cyberataków,
- konsekwencje niefrasobliwości klientów w zakresie korzystania z ich własnych instrumentów płatniczych i zabezpieczeń.
To rozstrzygnięcie wzmacnia jednolitość standardów odpowiedzialności banków i stanowi istotny punkt odniesienia w sporach dotyczących nieautoryzowanych transakcji oraz cyberbezpieczeństwa w usługach finansowych.
W sprawę zaangażowany był zespół BWHS w składzie Anna Pietrzak, Bartosz Libudzki i Natalia Grzelak, która jednocześnie była autorką skargi kasacyjnej w ww. sprawie o sygn. akt SN: II CSKP 1144/23.
